فرمايشات معنادار امام(ره) بدين شرح است:
* من باز به همه اين آقاياني که ميخواهند نطق کنند و اعلاميه بدهند و نميدانم نامه سرگشاده بفرستند و ازاين مزخرفات، به همه اينها اعلام ميکنم که برگرديد به اسلام، برگرديد به قانون ، برگرديد به قرآن کريم ، بهانه درست نکنيد که اسباب اين بشود که شما همه به انزوا کشيده بشويد. من به بسياري از شما علاقه دارم و ميل دارم که همه به قانون عمل کنند و همه در جاي خود باشند و چنانچه اينطور نباشد، مسئله طور ديگر خواهد شد. (صحيفه امام جلد 14 صفحه 415)
*نميشود از شما پذيرفت که ما قانون را قبول نداريم. غلط ميکني قانون را قبول نداري!قانون تو را قبول ندارد نبايد از مردم پذيرفت، از کسي پذيرفت ، ما شوراي نگهبان را قبول نداريم. نميتواني قبول نداشته باشي. مردم راي دادن به اينها ، مردم 16 ميليون تقريبا يا يک قدري بيشتر راي دادن به قانون اساسي. مردم که به قانون اساسي راي دادند منتظرند که قانون اساسي اجرا بشود؛ هر کس از هرجا صبح بلند ميشود بگويد من شوراي نگهبان را قبول ندارم ، من قانون اساسي را قبول ندارم ،من مجلس را قبول ندارم ، من رئيسجمهور را قبول ندارم ، من دولت را قبول ندارم. نه ! همه بايد مقيد به اين باشيد که قانون را بپذيريد ، ولو برخلاف راي شما باشد. بايد بپذيريد، براي اينکه ميزان اکثريت است ؛ و تشخيص شوراي نگهبان که اين مخالف قانون نيست و مخالف اسلام هم نيست ، ميزان است که همه بايد بپذيريم.
(صحيفه امام جلد 14 صفحه 378)
* اگر يک جايي عمل به قانون شد و يک گروهي در خيابانها برضد اين عمل بخواهند عرض اندام کنند، اين همان معناي ديکتاتوري است که مکرر گفتهام قدم به قدم پيش ميرود، اين همان ديکتاتوري است که به هيتلر مبدل ميشود انسان،اين همان ديکتاتوري است که به استالين انسان را مبدل ميکند. اگر قانون در يک کشوري عمل نشود ، کساني که ميخواهند قانون را بشکنند اينها ديکتاتوراني هستند که به صورت اسلامي پيش آمدهاند يا به صورت آزادي و امثال اين حرفها. اگر همه اين آقايان که ادعاي اين را ميکنند که ما طرفدار قوانين هستيم ، اينها با هم بنشينند و قانون را باز کنند و تکليف را از روي قانون همه شان معين کنند و بعد هم ملتزم باشند که اگر قانون برخلاف راي من هم بود من خاضع ام ، اگر بر وفاق هم بود من خاضعام ،ديگر دعوايي پيش نميآيد؛ هياهو پيش نميآيد.
(صحيفه امام جلد 14 صفحه 415)
* قانون معنايش اين است که{ همه} چيزها {را} به حسب قانون اسلامي ، به حسب قانون کشوري که منطبق با قوانين اسلام است ، همه را ،وظيفهاشان را قانون معين کرده. بعد از اين که قانون وظيفه را معين کرد ، هر کس بخواهد که برخلاف او عمل بکند، اين يک ديکتاتوري است که حالا به صورت مظلومانه پيش آمده است و بعد به صورت قاهرانه پيش خواهد آمد و بعد اين کشور را به تباهي خواهد کشيد و اين کشور وقتي به تباهي کشيده شد و اين مردم متفرق و مختلف با هم شدند ، اين همان وظيفه اي است که براي ابرقدرتها بايد انجام بدهد اين آدم انجام داده، ولو خودش نمي فهمد، اگر بفهمد که ديگر مصيبت بالاتر است،لکن خودشان ملتفت نيستند.
(صحيفه امام جلد 14 صفحه 415)
* من باز به همه اين آقاياني که ميخواهند نطق کنند و اعلاميه بدهند و نميدانم نامه سرگشاده بفرستند و ازاين مزخرفات، به همه اينها اعلام ميکنم که برگرديد به اسلام، برگرديد به قانون ، برگرديد به قرآن کريم ، بهانه درست نکنيد که اسباب اين بشود که شما همه به انزوا کشيده بشويد. من به بسياري از شما علاقه دارم و ميل دارم که همه به قانون عمل کنند و همه در جاي خود باشند و چنانچه اينطور نباشد، مسئله طور ديگر خواهد شد. (صحيفه امام جلد 14 صفحه 415)
*نميشود از شما پذيرفت که ما قانون را قبول نداريم. غلط ميکني قانون را قبول نداري!قانون تو را قبول ندارد نبايد از مردم پذيرفت، از کسي پذيرفت ، ما شوراي نگهبان را قبول نداريم. نميتواني قبول نداشته باشي. مردم راي دادن به اينها ، مردم 16 ميليون تقريبا يا يک قدري بيشتر راي دادن به قانون اساسي. مردم که به قانون اساسي راي دادند منتظرند که قانون اساسي اجرا بشود؛ هر کس از هرجا صبح بلند ميشود بگويد من شوراي نگهبان را قبول ندارم ، من قانون اساسي را قبول ندارم ،من مجلس را قبول ندارم ، من رئيسجمهور را قبول ندارم ، من دولت را قبول ندارم. نه ! همه بايد مقيد به اين باشيد که قانون را بپذيريد ، ولو برخلاف راي شما باشد. بايد بپذيريد، براي اينکه ميزان اکثريت است ؛ و تشخيص شوراي نگهبان که اين مخالف قانون نيست و مخالف اسلام هم نيست ، ميزان است که همه بايد بپذيريم.
(صحيفه امام جلد 14 صفحه 378)
* اگر يک جايي عمل به قانون شد و يک گروهي در خيابانها برضد اين عمل بخواهند عرض اندام کنند، اين همان معناي ديکتاتوري است که مکرر گفتهام قدم به قدم پيش ميرود، اين همان ديکتاتوري است که به هيتلر مبدل ميشود انسان،اين همان ديکتاتوري است که به استالين انسان را مبدل ميکند. اگر قانون در يک کشوري عمل نشود ، کساني که ميخواهند قانون را بشکنند اينها ديکتاتوراني هستند که به صورت اسلامي پيش آمدهاند يا به صورت آزادي و امثال اين حرفها. اگر همه اين آقايان که ادعاي اين را ميکنند که ما طرفدار قوانين هستيم ، اينها با هم بنشينند و قانون را باز کنند و تکليف را از روي قانون همه شان معين کنند و بعد هم ملتزم باشند که اگر قانون برخلاف راي من هم بود من خاضع ام ، اگر بر وفاق هم بود من خاضعام ،ديگر دعوايي پيش نميآيد؛ هياهو پيش نميآيد.
(صحيفه امام جلد 14 صفحه 415)
* قانون معنايش اين است که{ همه} چيزها {را} به حسب قانون اسلامي ، به حسب قانون کشوري که منطبق با قوانين اسلام است ، همه را ،وظيفهاشان را قانون معين کرده. بعد از اين که قانون وظيفه را معين کرد ، هر کس بخواهد که برخلاف او عمل بکند، اين يک ديکتاتوري است که حالا به صورت مظلومانه پيش آمده است و بعد به صورت قاهرانه پيش خواهد آمد و بعد اين کشور را به تباهي خواهد کشيد و اين کشور وقتي به تباهي کشيده شد و اين مردم متفرق و مختلف با هم شدند ، اين همان وظيفه اي است که براي ابرقدرتها بايد انجام بدهد اين آدم انجام داده، ولو خودش نمي فهمد، اگر بفهمد که ديگر مصيبت بالاتر است،لکن خودشان ملتفت نيستند.
(صحيفه امام جلد 14 صفحه 415)
+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در چهارشنبه 1388/03/27 و ساعت
1:20 قبل از ظهر |
